De succesvolste Olympische Spelen ooit (24-07-2017)



2000, het jaar van de succesvolste Olympische Spelen ooit!

Wat een fantastische sportmensen hebben wij toch in Nederland.
Yessssss...eindelijk was het zondag zover.......De Reünie met als klas de olympische sporters van 2000. Ja deze aflevering wilde ik echt niet missen.

Hoe zal het nu met deze kanjers gaan?
Verdriet, vriendschappen, pure wilskracht, alles zat in de uitzending.
Waarom wilde ik dit niet missen? Ik vind sport echt geweldig. Ik sport zelf al sinds dat ik een klein meisje ben. Ik heb altijd met heel veel plezier getennist en doe dit dan ook nog steeds. Fanatiek? Jep, dat ben ik zeker. Als je sport moet je er ook voor gaan op welk niveau dit dan ook is. Ik herkende mezelf dan ook in sommige verhalen van de sporters.

Wist je dat Nederland 25 medailles heeft gewonnen in het jaar 2000, waarvan twaalf keer goud. Dit leverde ons een achtste plaats op in de medaillespiegel. Dat was toen, en is nog altijd het beste Nederlandse totaalresultaat op de Olympische Spelen ooit.
Ze kregen als opdracht om 20 medailles mee naar ons kikkerlandje te nemen.....nou dat is ze gelukt!!

Pieter van den Hoogenband, Inge de Bruijn en Leontien Zijlaard-Van Moorsel heb gezorgd voor 8 gouden plakken. Dan hebben we nog onze Anky en Jeroen in de paardensport die zorgde voor 2 gouden medailles. Niet te vergeten wonnen Mark Huizinga en de mannen hockeyploeg ook een gouden plak. In dit jaar wonnen we ook 9 zilveren en  4 bronzen medailles.
Zwemmen, Judo, Paardrijden, Wielrennen, Hockey, Zeilen, Roeien, Tennis en niet te vergeten Handboogschieten waren de sporten waar onze sporters de medailles mee binnen hebben gesleept. 

Wat kwamen er een hoop mooie beelden voorbij tijdens de uitzending. En wat weet ik alles nog goed!
De nagels van Leontien en Inge, de verkeerde wissel met de estafetteploeg mannen (zwemmen) en de overwinning van het heren hockeyteam.

Wat ik erg mooi vond om te zien was dat de moeilijke verhalen ook besproken werden. Topsport is namelijk niet altijd rozengeur en maneschijn. De ontroering van Pieter, de strijd van Robin en Edith en de kwetsbaarheid van Johan en Brenda werden tijdens de uitzending goed naar boven gebracht.

Edith wilde alleen maar winnen ten kosten van alles. Haar grootste fan kreeg vaak commentaar van haar. En laat dit nou net haar moeder zijn geweest. Edith was nooit tevreden, als ze had gewonnen vond ze dat er altijd wel iets beter kon. Op de olympische spelen werd zij 7e en was hiermee dus ook niet tevreden. Nu verteld ze dat ze het echte goud pas heeft gewonnen door de relatie met zichzelf aan te gaan. Dit bleek uiteindelijk een intens gevecht. Ze is haar carrière begonnen als topsporter en haalde uiteindelijk de finish als mens. Wat een bijzonder verhaal!

Dan nog het verhaal van Robin. Echt een verhaal wat te maken heeft met de andere kant van een gouden medaille. Welke top kan een mens bereiken om daarna keihard in het dal terecht te komen. Dit is de atleet Robin overkomen. Door een ongeval tijdens de spelen kon hij niet deelnemen aan zijn onderdeel. Eenmaal terug gekomen in Nederland raakte hij in een diep dal terecht. Tijdens de uitzending deed hij zijn verhaal, omdat hij pleit voor betere nazorg voor verliezers op de Olympische Spelen. Ik vond het erg goed dat de toenmalig technisch directeur van NOC*NSF met dit verhaal werd geconfronteerd. Ik hoop ook echt dat dat Robin zijn doel is bereikt en dat de nazorg nu een stuk beter is. In het jaar 2000 draaide het veel om het succes van de winnaars, maar topsporters zijn ook mensen en dat werd vergeten.

Als laatste het verhaal van Brenda en Johan. Beide zwemmers die in het estafette team zaten. Brenda deed de rugslag en doordat haar brilletje besloeg miste ze de draailijn waardoor zij vol met haar hoofd tegen de muur opklapte. Ze kon gelukkig nog wel verder zwemmen, maar helaas geen goed einde voor de meidenploeg. Brenda vond het erg moeilijk dat hier nooit een woord over gesproken is en voelt zich hier nog steeds niet goed over. Ook weer een gevalletje nazorg! Johan zat in het herenteam waarbij er te snel werd gewisseld. Tot op de dag van vandaag heeft Johan het hier nog heel moeilijk mee. Sporters willen presteren en helaas kon hij dit nu niet laten zien. 

Ik sluit graag af met een super geinig verhaal. Dit van onze tennisster Miriam Oremans. Zij wilde heel graag Pieter zien zwemmen, maar helaas had zij geen kaartje.............
En zo creatief als ze is heeft ze hier een hele goede oplossing voor verzonnen. Je verkleed je gewoon als een zwemster en gaat met de menigte mee naar binnen. En ja daar zit je dan tussen het zwemteam op de tribune Pieter aan te moedigen.

.........de bewaking heeft niet goed opgelet, want zwemmers zullen nooit sokken in hun voeten hebben staan van de zon. En Miriam had echt hele witte voeten in haar teenslippers!



Aanstaande zondag weer een uitzending van de spelen en nu ook met de Paralympische ploeg. Ik zeg kijken dus!

Geen opmerkingen:
Schrijf Reacties

© Copyright 2018 La vita di LauraDesigned by La Vita di Laura Bloggertheme9. Best free blogger templates